SŁOWACJA- Mała Fatra
SŁOWACJA- Słowacki Kras
SŁOWACJA- Niżne Tatry
SŁOWACJA- Słowacki Raj
SŁOWACJA- Tatry Wysokie
UKRAINA- Czarnohora
UKRAINA- Gorgany
GRUZJA- Kaukaz Wschodni
RUMUNIA- Transylwania, Bukowina
TURCJA- Kapadocja
SŁOWACJA
Mała Fatra
Wycieczka autokarowa w miesiącach czerwiec- wrzesień
5 dni- 1000zł
3 dni- 700zł
Mała Fatra - to pasmo górskie w Karpatach Zachodnich. Ma kształt nieprawidłowej elipsy o osi głównej biegnącej z pd. -zach. na pn. - wsch. Maksymalna długość wynosi 52 km, szerokość - 16 km. Na pn. i pn. - zach. graniczy z kotliną Żylińską, na pd. - zach. ze Strazovskimi vrchami, na pd. - z Hornonitrianską kotliną i Żiarem, na wsch. - z Turcianską kotliną, doliną Orawy i Wagu, na pn. -wsch. - z Oravską vrchoviną, na pn. - z Kysucką vrchoviną. Góry zbudowane są z granitów, po stronie północnej występują kwarcyty, wapienie i dolomity oraz margle. Pasmo przecięte przełomem Wagu. Po stronie północnej wyróżnia się Krywańską Fatrę, po południowej - Luczańską Fatrę. Najwyższy szczyt Wielki Krywań (Velky Krivan) ma wysokość 1709 m. Leży on w Krywańskiej Fatrze. Góry pokryte są lasami jodłowo - bukowymi i borami świerkowymi. Powyżej 1400 m. npm. występują zarośla kosodrzewiny i murawy.
Miejscowości na trasie wycieczki:
Martin - duże miasto u podnóża Fatry Lucanskej.
Terchova - miejscowość turystyczna u wlotu do Doliny Vratnej. Miejsce narodzin słynnego Janosika - legendarnego przywódcy chłopów. Juro Janosik urodził się w Terchovej w 1688 r. Znajduje się tam pomnik Janosika i ekspozycja "Janosik w historii i tradycji". W Terchovej żywa jest tradycja ludowa.
Rajec - miasteczko w południowej części Małej Fatry (Lucanskiej). Znajduje się tu kąpielisko termalne.
Rajecka Lesna - miejscowość w południowej części Małej Fatry (Lucanskiej). Znajduje się tam słynne Betlejem Słowackie.
Rajeckie Teplice - miasteczko w południowej części Małej Fatry (Lucanskiej). Miejscowość uzdrowiskowa z ładnym parkiem i kąpieliskiem termalnym.
Stefanova - część Terchovej w Dolinie Vratnej. Punkt wyjścia wielu ciekawych szlaków turystycznych.
Żylina - największe miasto w rejonie Małej Fatry. W mieście zadbane centrum i ładna starówka. Można zwiedzić zamek Budatin.
Ciekawe miejsca na trasie wycieczki:
Betlejem Słowackie - ruchoma szopka sporych rozmiarów przedstawiająca sceny z życia Słowaków na tle zabytkowych kościołów i zamków. Wszystko wykonane w drewnie. Znajduje się w Rajeckej Lesnej .
Diery - po polsku dziury. Wyróżnia się Dolne, Nove i Horne Diery. Wąwozy wśród skał. Dołem płyną strumyki. Liczne drabinki i łańcuchy. Szczególnie trudne do przejścia są Horne diery. Ładne punkty widokowe w Novych dierach.
Dolina Vratna - pięknie położona wśród gór. Najbardziej znane centrum turystyczne Małej Fatry. Obejmuje Starą i Nową Dolinę z okolicznymi szczytami: Velky Krivan, Chleb, Velky Rozsutec, Stoh. Trzy wyciągi krzesełkowe: na Snilovske sedlo niedaleko Velkego Krivania, dwa na Grun.
Velky Krivan - najwyższy szczyt Małej Fatry (1709 m.). Łatwy do wejścia, szczególnie jeśli skorzysta się z wyciągu krzesełkowego na Snilovske sedlo, skąd na szczyt idzie się ok. 50 minut.
Velky Rozsutec - jeden z wyższych szczytów Małej Fatry (1610 m.). Zdecydowanie wyróżnia się pośród innych szczytów. Szczyt dolomitowy, na który wchodzi się po skałach, szlakiem z licznymi łańcuchami.
SŁOWACJA
Słowacki Kras
Wycieczka autokarowa w miesiącach czerwiec- wrzesień
3 dni- 700 zł
Słowacki Kras (Slovensky Kras) - to masyw górski, ciągnący się na południe od Roznawy, głównego miasta regionu. Występują tu liczne zjawiska krasowe i jaskinie, należące do najpiękniejszych w Europie Środkowej. Góry są niewysokie, nie przekraczają wysokości 600 - 800 m. Umiarkowany płaskowyż rozdzielony jest potokami: Stitnik, Slana, Zadielsky i Hajsky. Powstały w ten sposób płaniny (płaskowyże): Koniarska, Zadielska, Horny i Dolny vrch - rozdzielone głębokimi kanionami i cieśniawami. Malownicze tereny, postrzępione góry, wąskie doliny, zielone lasy stwarzają wymarzone warunki do niezbyt męczących wędrówek.
Miejscowości na trasie wycieczki:
Betliar - miejscowość oddalona 5 km od Roznavy, dwór myśliwski rodziny Andrassych z pięknym parkiem.
Jasov - w miejscowości znajduje się zabytkowy klasztor Norbertanów, w pobliżu Jaskinia Jasovska .
Krasnohorske Podhradie - miejscowość w odległości 5 km od Roznavy u stóp twierdzy Krasna Horka. Znajduje się tu także galeria i mauzoleum rodziny Andrassych. Roznava - centrum regionu, stare górnicze miasto wzmiankowane w 1291 r. Zabytkowe centrum, Katedra Marii Panny, kościoły Jezuitów i Franciszkanów. W mieście znajduje się Muzeum Górnictwa.
Ciekawe miejsca odwiedzane na trasie wycieczki:
Dolina Zadielska - kanion krasowy o długości 3 km. W niektórych miejscach szerokość wynosi 10 m, ściany wapienne wznoszą się do wysokości 100 m. U wrót doliny znajduje się miejscowość Dvorniky.
Jaskinia Domica - najbardziej znana jaskinia na granicy z Węgrami. Długość korytarzy wynosi 21 km. Zwiedzanie jaskini obejmuje przejażdżkę łodzią po podziemnej rzece Styks.
Jaskinia Gombasecka - najbardziej okazała i dostępna jaskinia Słowackiego Krasu. Jaskinia Ochtinska - pod względem piękna i bogactwa form wystroju należy do najwspanialszych jaskiń aragonitowych na świecie. Z miejscowości Plesivec. Krasna Horka - potężny zamek rodziny Andrassych, dawna twierdza warowna na szlaku Spisz - Koszyce w miejscowości Krasnohorske Podhradie.
SŁOWACJA
Niżne Tatry
Wycieczka autokarowa w miesiącach czerwiec- wrzesień
2 dniowa- 650 zł
3 dniowa- 800 zł
Niżne Tatry (Nízke Tatry) ciągną się przez 80 km od Wielkiej Fatry na zachodzie po Słowacki Raj na wschodzie, osiągając szerokość dochodzącą nawet do 30 km.
Masyw dzieli się na dwie części – zachodnią, zwaną Dziumbierską z najwyższymi szczytami – Ďumbierem (Dziumbier, 2043 m n.p.m.) oraz Chopokiem (Chopok, 2025 m n.p.m.) i wschodnią, Kralowohalską (Kraľova hoľa, 1948 m n.p.m.) – rozdzielone przełęczą Čertovica (1233 m n.p.m.).
Niżne Tatry, w których występuje piętrowy układ roślinności (regle, kosodrzewina, hale), wyróżniają się gęstymi lasami, krystalicznymi potokami i obfitością zwierzyny – żyją tu m.in. niedźwiedzie, wilki, rysie i orły. Budowa geologiczna, a szczególnie wapienna i dolomitowa północna część masywu sprawia, że występuje tutaj wiele form krasowych, włącznie z najgłębszym i najrozleglejszym systemem jaskiń na Słowacji. W górach źródła ma kilka głównych rzek kraju: Vah, Hron, Hnilec i Hornad.
Wschodnia część Niżnych Tatr jest dzika i odludna, porośnięta gęstymi lasami mieszanymi. Jednak i tutaj wytyczono liczne szlaki turystyczne, którymi można wędrować przez dziewicze tereny. Grupa Kralowej Hali o nagich skalistych szczytach oferuje wspaniałe widoki. Ta część Niżnych Tatr jest łatwiej dostępna z południa, z doliny górnego Hronu. Dłuższe, choć niejednokrotnie łagodniejsze szlaki wiodą dolinami potoków od północy, z Liptowa i Spiszu.
Na trasie: wycieczka na Chopok, drugi pod względem wysokości szczyt Niżnych Tatr,z Chopoka odcinkiem czerwonej magistrali grzbietowej na Dziumbier, dalej zielony szlak obok jaskiń Koziej i Martwych Nietoperzy. Oprócz tego masyw Ohnište (1538 m n.p.m.), którego skalisty grzbiet tworzą białe wapienie o niezwykłych formach. Kilka kroków na południe od płaskiego szczytu otwiera się Wielka Lodowa Przepaść głęboka na 125 m, na której dnie zalega wieczny lód. Planowane też zwiedzanie licznych jaskiń położonych w rejonie Niżnych Tatr.
SŁOWACJA
Słowacki Raj
Wycieczka autokarowa w miesiącach czerwiec- wrzesień
3 dniowa- 700 zł
Na południe od Spiskiej Nowej Wsi, na granicy Spiszu i Gemeru, rozciąga się krasowy Słowacki Raj (Slovenský raj), jeden z najpiękniejszych parków narodowych Europy.
Według nazewnictwa geograficznego jest to Kras Spisko-Gemerski (Spišsko-gemerský kras), a pod względem geomorfologicznym zalicza się go do Rudaw Słowackich. To niezbyt wysokie góry – ich najwyższy szczyt, Havrania skala, ma 1153 m n.p.m. Wapienny płaskowyż został pocięty głębokimi dolinami, kanionami i wodospadami, tworzącymi niecodzienne krajobrazy, które wraz z szumiącymi potokami, bujną zielenią drzew, mchów i paproci oraz wilgotnym rześkim powietrzem składają się na tę wyjątkową krainę. Dodatkową atrakcją są dziesiątki kilometrów szlaków przecinających kaniony i doliny, nie tylko po leśnych ścieżkach, ale i po dnach potoków, stromych drewnianych i metalowych drabinach oraz zawieszonych wysoko mostkach.
Na trasie między innymi: szlak wzdłuż przełomu rzeki Hornád, rozcinającej wapienny płaskowyż, Dobšinská ľadová jaskyňa z przepiękną szatą lodową, sztuczny zalew Palcmanská Maša, którego krystaliczne wody błyskające pośród zielonych grzbietów gór i białych skał.
Na wycieczce planowane również zwiedzanie pięknego Zamku Spiskiego.
SŁOWACJA
Tatry Wysokie
Wycieczka autokarowa w miesiącach czerwiec- wrzesień
2 dniowa – 500 zł
3 dniowa – 700 zł
5 dniowa – 1000 zł
Tatry dzielą się na Zachodnie i Wschodnie. W Tatrach Zachodnich wyróżnia się sześć geomorfologicznych grup: Osobita, Siwy Wierch, Rohacze, Liptowskie Hale, Czerwone Wierchy i Liptowskie Kopy. Zaś Tatry Wschodnie składają się z dwóch części: Tatr Wysokich i Tatr Bielskich.
Najwyższą i najsłynniejszą częścią tego łańcucha górskiego są Tatry Wysokie z najwyższym szczytem - Gerlachem (Gerlachovský štít), który wznosi się na wysokość 2655 m n.p.m. Są to jedyne na Słowacji góry o charakterze alpejskim. Swe ostre, graniaste, rzeźbione w skałach kształty zawdzięczają Tatry Wysokie lodowcom, przez które zostały uformowane przed wieloma tysiącami lat.
Spełniwszy swoje zadanie, lodowce całkowicie zniknęły i nie tworzą już naturalnej przeszkody, jaką spotkać można w dolinach Alp czy Kaukazu. W ten sposób Wysokie Tatry stały się łatwo dostępne, a człowiek uprzystępnił je jeszcze bardziej. Obecnie w dolinach wybudowane są wygodne ścieżki, przez liczne przełęcze wiodą wysokogórskie przejścia, a na dziesięć tatrzańskich szczytów prowadzą znakowane szlaki turystyczne.
Na wycieczkach planowane:
najwyżej położona osada Štrbské Pleso (Szczyrbskie Jezioro, 1355 m), można dojechać samochodem i kolejką elektryczną Hrebienok (Siodełko, 1285 m) - naziemną kolejką linową Skalnaté Pleso (1751) - dwiema wiszącymi kolejkami i stąd następną wiszącą kolejką można wjechać aż na szczyt Łomnicy (2632m) kolejka krzesełkowa na Solisko dochodzi do wysokości 1815 m a na Łomnickiej Przełęczy (Lomnické siedlo) do wysokości 2200 m. Z tych miejsc, przewyższających czasem dwa i pół tysiąca metrów, pozostaje już tylko mała odległość do grani Wysokich Tatr.
Na trasie również:
Tatry Bielskie (szlak przez Szeroką Przeł. Bielską) – piękne formy skalne, krajobraz typowy dla gór dolomitowych i wapiennych.
Jaskinie Bielskie– największa i najpiękniejsza jaskinia w Tatrach
Planowane również kąpiele w źródłach termalnych oraz zwiedzanie spiskich hradów.
UKRAINA
CZARNOHORA
Wycieczki całoroczne autokarowe-5 dni- 1500 zł,
Wyjazdy na narty- 5 dni- 2500 zł
Czarnohora to dla wielu kolebka wschodniokarpackiej turystyki tu powstawały pierwsze schroniska, na Zaroślaku i w Gadżynie, tutaj też znakowano pierwsze szlaki turystyczne. Dla innych to przede wszystkim Howerla narodowa góra Ukrainy zwieńczona tryzubem i niebiesko-żółtą flagą. Dla jednych i drugich, tak dawniej, jak i dziś, Czarnohora to kraina połonin, należąca do ludu pasterzy Hucułów. W krainie tej znajdziemy zarówno połoniny tętniące wciąż jeszcze pasterskim życiem, jak i takie, które powoli znikają z krajobrazu zmagając się z wkraczającymi na nie lasem i zaroślami, wreszcie i takie, które będąc naturalnymi łąkami alpejskimi zdobią najwyższe wierzchołki pasma. Raz będą to kwieciste kobierce, innym razem zrudziałe trawy lub śnieżny dywan. Przecina je pasterski płaj, bądź turystyczna ścieżka, niekiedy stary wojenny okop, a zamyka ściana lasu wielobarwna, a czasem monolitycznie zielona.
Howerla jest po prostu piękna.
Pięknie wygląda wiosną i latem, jej sylwetka mieni się wszelkimi odcieniami zieleni. Jesienią rudzieje, jak cała Czarnohora i całe Karpaty, a rozległe połoniny falują złotem i czerwienią. Pasterze schodzą w doliny, a góry zastygają w oczekiwaniu na zimę. Zima przynosi śnieg i mróz, który skuwa góry twardym pancerzem, a lodowaty wicher przegania ołowiane chmury przez grań. A potem znów przychodzi wiosna i zbocza Howerli pokrywają tysiące fioletowych krokusów. Nie jest przecież wysoka – wyżej wznoszą się szczyty tatrzańskie, wyższe są wierzchołki rumuńskich Fogaraszy, ale ma w sobie jakąś tajemnicę i ulotny wdzięk. Poza tym słońce grzeje tu już jakby inaczej niż w domu, a wiatr zaczyna opowiadać historie o dalekich krajach i egzotycznych podróżach...
Trochę tu jak w Zachodnich Tatrach – wysokość zbliżona i cielsko grzbietu jakby podobne. Trochę jak w Bieszczadach – tylko połoniny większe, podniebne. Trochę jak w Karkonoszach – kociołki, głęboko wcięte doliny, Śnieżka podobna do Howerli. Ale gór jakby więcej, krajobraz jakby pełniejszy, a ścieżki nieodgadnione...
Dla polskiego turysty i wędrowca pobyt na Huculszczyźnie i wędrówki po czarnohorskich ścieżkach mają też oblicze sentymentalne. Wszak czarnohorską granią biegła przedwojenna granica z Czechosłowacją, a w górach i u ich podnóży polskie organizacje turystyczne i narciarskie budowały pierwsze schroniska. To na szczycie dwutysięcznego Popa Iwana ogromnym nakładem sił i kosztów wybudowano najwyżej w Polsce położone obserwatorium meteorologiczno – astronomiczne, zwane przez Hucułów Białym Słoniem. To do Worochty i Żabiego przyjeżdżało się częściej niż do Zakopanego i to tu, a nie w Tatrach, rodziło się polskie narciarstwo, a pierwszy zimowy zdobywca Howerli Józef Schnaider napisał pierwszy w Polsce i prawdopodobnie trzeci na świecie podręcznik narciarstwa. A było to w 1898 roku.
Przez czarnohorski grzbiet przewaliły się obie wojny światowe, a doliny Pokucia i Huculszcyzny były, jak Bieszczady, Wołyń i Podole niemym i bezsilnym świadkiem walk z UPA, dramatów przesiedleń i wojennej pożogi.
Przedwojenne słupki graniczne wskażą nam drogę, schronisk już nie ma, więc spać będziemy w namiotach, tajemnicze ruiny Białego Słonia przywoływać będą najbardziej niesamowite opowieści i, niczym swoista latarnia, podpowiadać kierunek marszu, widoki z grzbietu zapamiętamy na długo, a resztki zasieków i zarośnięte okopy każą się nam nieco zamyślić nad trudną historią. Tryzub na szczycie Howerli wdzięcznie i cierpliwie będzie pozować do pamiątkowych fotografii i przekonamy się, że bogata góralska kultura Hucułów wciąż jest żywa i nie pozbawiona naturalnego wdzięku.
Warto się pospieszyć, bo gdy spojrzeć dookoła, to schroniska, parkingi, hotele, wyciągi i bary z frytkami mogą stać się takim samym elementem czarnohorskiego krajobrazu jak stada swobodnie pasących się owiec, na wpół dzikie konie cwałujące przez połoniny i wieczorne światełka ognisk rozrzucone po górach, przy których dumają zmęczeni wędrowcy...
Wyprawa na Czarnohorę- na trasie między innymi:
Worochta, przełęcz Harmanieska, biwak w rejonie Popa Iwana, Dzembronia, wejście na Howerlę, schronisko Zaroślak, po drodze zwiedzanie licznych miast m.innymi zabytki Użgorodu, Lwów
UKRAINA
GORGANY
Wycieczki całoroczne autokarowe- 7 dni- 1500 zł,
7 dniowe wyjazdy na narty- 2500 zł
Jak okiem sięgnąć – żadnej cywilizacji. Tajemnicze widmo na szczycie góry. Zarośla, przez które nie sposób się przedrzeć. Przedwojenny łazik pędzący kamienistym korytem strumienia. Nieprzyjazne ludziom góry, które niełatwo zdobyć i jeszcze trudniej opuścić. W jakim egzotycznym zakątku świata to wszystko? Zaledwie sto kilometrów od polskiej granicy, u naszych ukraińskich sąsiadów.
"Nic nie mąci skupionej zadumy wierzchów gorgańskich, bo od Świcy (...) rozparł się tu kraj bezludny, gdzie tylko słychać głosy pastuchów. (...) Czasem dobiegać pocznie łomot siekier w puszczy i nawoływania drwali" - tak pisał o Gorganach w latach 20. ubiegłego wieku Antoni Ossendowski. I choć od tego czasu minęło już ponad osiemdziesiąt lat, w Gorganach niewiele się zmieniło. To wciąż niemal bezludne, dzikie leśne pustkowia, ponad które sterczą tylko kamieniste, szare wierchy najwyższych szczytów. Gorgany są najdzikszą częścią Karpat ukraińskich, o ile nie całych Karpat Wschodnich. Na całym obszarze - długości prawie 90 km i szerokości niemal 60 km - są tylko cztery niewielkie miejscowości. Inne rozłożyły się na obrzeżach. Niewiele tu pastwisk, zatem i stad z pasterzami jest mało. Dzikie lasy są intensywnie eksploatowane, wciąż jednak pozostały rozległe ostępy nietknięte piłą. W przeciwieństwie do naszych Beskidów tu nie tylko szczyty są bezludne, także doliny ciągną się kilometrami bez jednej zagrody czy skromnego szałasu.
Na trasie wyprawy między innymi: Worochta, Jabłonnica, Polanica, Przełęcz Gorgan, Doboszanka, Połonina Douha, Pasmo Bratkowskiej, Przełęcz Legionów, Siwula, Rafajłowa
Noclegi w terenie, własne wyżywienie,
W górach na Ukrainie brak systemu ratownictwa górskiego, zabezpieczamy pomoc medyczną.
Z uwagi na to że jest to wyprawa górska obowiązuje odpowiednie ubranie i dobra kondycja.
GRUZJA
Kaukaz Wschodni
Regiony Chewsuretia i Chewi
Wyprawy:
- 7 dniowa wyprawa w region Chewsureti autokarem – 2000 zł
- 7 dniowa wyprawa w region Chewi autokarem – 2000 zł
- 7 dniowa wyprawa w zimie- 4000 zł
Wielki Kaukaz zajmuje powierzchnię około 145 000 km2. Aż piętnaście jego szczytów przewyższa Mont Blanc. Kaukaz Wielki dzieli się zwyczajowo na trzy części - Zachodni, Środkowy i Wschodni.
Wschodnią flankę Środkowego Kaukazu wieńczy wulkan - Kazbek 5047 m (gruz. Mkinwarcweri). Charakterystyczny masyw Kazbeka góruje na przebiegającą w pobliżu Gruzińską Drogą Wojenną łączącą północnokaukaskie pogórza z wyżynami środkowej Gruzji.
Tbilisi – zwane perłą Kaukazu - to fascynująca metropolia. Malownicze położenie, oryginalne zabytki oraz gościnni ludzie tworzą razem niepowtarzalną atmosferę orientalnego miasta, leżącego gdzieś na pograniczu Europy i Azji.
Tbilisi jest stolicą Gruzji już od ponad 1500 lat. Dziś żyje w nim 1/4 ludności kraju, czyli około 1,3 mln ludzi. Od stuleci skupia się tu życie gospodarcze i kulturalne kraju. Na jego ulicach wydarzyła się w 2003 r. “rewolucja róż”, która zapoczątkowała głębokie zmiany w całym kraju.
Dzisiejsze Tbilisi zasługuje na miano europejskiego miasta. Nie brakuje schludnych ulic, zadbanych skwerów, ekskluzywnych restauracji czy hoteli o światowym standardzie. Z czystym sumieniem można powiedzieć, że jeden dzień to “dużo za mało” by zasmakować w urokach tbiliskiej metropolii.
Gruzja, położenie regionu Chewsuretia
Nazwa regionu nieprzypadkowo pochodzi od gruzińskiego słowa chewi, które oznacza "wąwóz". Obszar Chewsuretii pełen jest głęboko wciętych, przepastnych dolin oraz górskich grzbietów, które miejscami pokrywają lodowce. Jest to doskonały teren do długich górskich wędrówek. Inaczej niż większość terytorium Gruzji, niemal cała Chewsuretia już leży po północnej stronie Pasma Wododziałowego a więc... w Europie (przy założeniu, że umowna granica kontynentów biegnie kaukaskimi szczytami). Główny kaukaski grzbiet wyraźnie izoluje ten region od reszty kraju, zapewnia chłodniejszy i bardziej suchy klimat. Najwyższy szczyt Chewsureti - Tebulosmta 4492 m n.p.m.- jest zarazem najwyższą górą Czeczenii i całej wschodniej części łańcucha Kaukazu Wielkiego.
Region zamieszkują Chewsurowie, którzy posługują się własnym dialektem i do dziś regulują wzajemne relacje wg pradawnych kodeksów etycznych. Choć nominalnie miejscowi górale są chrześcijanami to ich obrzędowość opiera się na odwiecznych pogańskich rytuałach. Nie brakuje tu świętych gór, źródeł czy skał a podczas letnich świąt składane są ofiary ze zwierząt...
Chewsuretia słynie głównie z wiekowych baszt strażniczych i całych wsi-twierdz, które od wczesnego średniowiecza miejscowi wznosili na skałach sterczących w widłach bystrych potoków. Spore wrażenie robi zwłaszcza Szatili, czyli świetnie zachowana osada warowna (z XII w.) nad rzeką Argun.
Pośród strzelistych gór skrywają się także inne perełki ludowej architektury - Muco, Chachabo, Chachmaty i Gudani.
Mimo, że Chewsuretia graniczy od północy z Czeczenią i Inguszetią jest obecnie bezpiecznym regionem.
Region Chewi
Region Chewi leży pomiędzy dwoma najwyższymi pasmami Wielkiego Kaukazu. Jego południowe granice biegną po Paśmie Wododziałowym (Główny), północne zaś po Paśmie Bocznym, którego kulminacją jest odległy o 200 km Elbrus . Nad Chewi majestatycznie góruje inny pięciotysięcznik tego pasma a mianowicie biała piramida wygasłego wulkanu Kazbek (5047 m n.p.m.) .
Podobnie jak w przypadku sąsiadującej od wschodu Chwesuretii nazwa regionu wiąże się z rzeźbą terenu obfitującą w głębokie doliny (chewi = wąwóz). Oba te regiony mają ze sobą znacznie więcej wspólnego. Wystarczy wspomnieć choćby o umiarkowanym klimacie i alpejskim krajobrazie. Chewi jest jednym z bardziej istotnych strategicznie gruzińskich regionów, gdyż przez sam jego środek biegnie Gruzińska Droga Wojenna . Już starożytny geograf Strabon opisywał ten szlak łączący północnokaukaskie stepy z Bliskim Wschodem.
Wzdłuż chewskiego odcinka Drogi Wojennej wznosi się wiele baszt oraz kilka fortyfikacji i zamków, z których większość powstała w czasach gruzińskiej monarchii. Jadąc do Kazbegów dostrzeżemy parę urokliwych kościółków stojących na okolicznych skałach i wzgórzach. Największe wrażenie robi kompleks świątynny Tsminda Sameba (Świętej Trójcy) na wzgórzu Gergeti, u którego stóp rozłożyło się miasto Kazbegi.
Noclegi w terenie, własne wyżywienie,
W górach w Gruzji brak systemu ratownictwa górskiego, zabezpieczamy pomoc medyczną.
Z uwagi na to że jest to wyprawa górska obowiązuje odpowiednie ubranie i dobra kondycja.
RUMUNIA
TRANSYLWANIA, BUKOWINA
Wycieczki autokarowe całoroczne
7 dni- 2000zł
Transylwania (historyczny Siedmiogród) kojarzona z ponurymi zamczyskami, duchami, wilkołakami i wampirami... Faktycznie - jej XIV w. zamki w Rasznowie i Branie wyglądają jak obiekty z planu filmu o Drakuli - zwłaszcza gdyby w tle dodać średniowieczną zabudowę Sighisoary. Nie jest jednak świat wyłącznie budzących grozę warowni. Transylwania to także wysokie góry z doskonałymi szlakami turystycznymi i narciarskimi, to zatrzymane w czasie wioski z charakterystycznymi tylko tutaj zamkami chłopskimi, to przestrzeń, spokój...
Przygotowaliśmy trasę po najciekawszych turystycznie regionach północnej i środkowej Rumunii. Będziecie mieli okazję zobaczyć z nami: Marmarosz, pełen strzelistych, drewnianych cerkiewek idealnie wkomponowanych w alpejskie krajobrazy Gór Rodniańskich i Marmaroskich - region, w którym tradycje są równie ważne jak teraźniejszość, Bukowinę - gdzie wśród łagodnych wzgórz i bukowych lasów zachowały się jedyne w swoim rodzaju klasztory ,wreszcie Transylwanię z miastami i miasteczkami zakładanymi w średniowieczu przez saskich osadników, w których wciąż żywa jest legenda o najsłynniejszym wampirze - Vladzie Draculi. Trasa jest bardzo różnorodna - każdy uczestnik znajdzie coś dla siebie. Będą klimaty spokojnych wiosek, będą góry, wąwozy i ciekawostki przyrodnicze.
TURCJA
Kapadocja
Wycieczki autokarowe całoroczne
7 dniowa- 2000 zł
Kapadocja to serce Anatolii, a Anatolia to serce Turcji.
Niezwykły mariaż krainy obdarowanej przez naturę wulkanicznymi niesamowitościami z niebywałym kunsztem i wyobraźnią budowniczych skalnych kaplic i kościołów daje efekt zniewalający...
Niegdyś hetyckie imperium, później rzymska prowincja, Bizancjum, otomańska Turcja - teraz światowy turystyczny bestseller - miejsce, dla którego przybywa się do Turcji z odległych zakątków świata.
Kapadocja zewsząd otoczona jest górami – biegnący ze wschodu potężny masyw Taurusu wznosi na jej krańcach skalny mur gór Ala z prawie czterotysięcznym szczytem Demirkazik, a na przeciwległym krańcu jej granic strzegą Bolkar Daglari.
Ponadto, z anatolijskiej wyżyny strzelają w niebo rozległe wulkaniczne gniazda – szczyty Erciyes (3916 m) i Hasan Dagi (3268 m).
Na wulkanicznej glebie kwitną sady i winnice, jeziora zapraszają do kąpieli, a góry do zdobywania. Kraina ta pocięta jest malowniczymi dolinami i kanionami, a wszędzie dookoła wznoszą się skalne ostańce o niesamowitych wprost kształtach.
Na odkrywców czekają podziemne miasta, baśniowe iglice i kominy, tajemnicza dolina Ihlara, pustelnie bizantyjskich mnichów, pieczary przemienione w kościoły, skalne muzeum pod gołym niebem w Goreme i senna nuta egzotycznego islamu, który dumnie znosi ciekawość turystów z całego świata.
Na wyciągnięcie ręki mamy tam możliwość górskich wspinaczek, podziwiania zabytków bizantyjskiej sztuki i odkrywania tylko dla siebie wciąż niezgłębionych tajemnic tego bajkowego świata.
Przy okazji pobytu w Kapadocji warto wspiąć się na jeden z górujących nad nią wulkanów i ujrzeć ją z innej perspektywy – tym bardziej urzeknie nas jej piękno.
W planie wycieczki zdobywanie trzytysięcznego szczytu Hasan Dagi, zwiedzanie skalnego miasta w Goreme, wędrówka w dolinie Ihlara, zwiedzanie tajemniczych podziemnych miast Kapadocji.
W czasie pobytu w górach własne wyżywienie, część noclegów w terenie.
|